Ինչպե՞ս կարող են Հարավային Կովկասի փոքր պետությունները գոյատևել և պահպանել իրենց ինքնիշխանությունը «ուժի գերիշխանության» և միջազգային իրավունքի ճգնաժամի պայմաններում: Փորձագետներ Արմինե Մարգարյանը և Անար Էյուբովը համաձայն են, որ նախկին կոլեկտիվ անվտանգության մեխանիզմները այլևս արդյունավետ չեն, և ադապտացիան, գործընկերների դիվերսիֆիկացիան և սեփական դիմադրողականության ամրապնդումը դառնում են հիմնական ռազմավարություններ: Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական փոխկախվածությանը (ներառյալ TRIPP նախագիծը)՝ որպես հակամարտությունը զսպելու և «պատերազմի գինը» բարձրացնելու գործիք: Նրանք նշում են, որ պրագմատիկ քաղաքականությունը, մեծ տերությունների շահերի հավասարակշռումը և ուժի կիրառումից զերծ մնալը իրական նախադրյալներ են ստեղծում Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև երկարաժամկետ խաղաղության համար: